Oldum olası yüksek duvarları sevmemişimdir, yüksek duvarlarla çevrili yerler yerine daha kısa insanların üzerine oturup soluklandıkları, arkadaşların buluştukları,oturup sohbet ettikleri bahçe duvarları sanki daha sevimli değil mi..ya da bir sokak kedisi oynuyor, üzerinde geziniyor..bahçede çiçekler görünüyor…

Eskiden çok vardı bu duvarlardan her mahallede, şimdi siteler kale gibi metal duvarlarla çevrili…Biliyorum çoğunuzun bu sokak duvarlarında oturmuşluğu, dışarı çıkacak bir arkadaşını beklemişliği,üzerinde oturup dondurma,meşrubat eşliğinde sohbet etmişliği vardır…Mahellenin çocukları bu duvarlarda erişkinliğe adım atarken dostluklarda daha sahici ve kalıcı oluyordu..Yok var şimdi de bu eski mahallelerden ama hep bir şeyler eksik, üzerinde belki bir kaç sokak kedisi oyun oynuyor, o eski kahkahalar, sohbetler n’eblim bi şeyler eksik ya da biz yaşlanıyoruz yavaştan..Belleklerde kalmış yarım duvar mutluluk, yeniden örmek bizim elimizde belki de ne dersiniz…